ls het leven een voorstelling is, en elke voorstelling coulissen heeft, hoe zit het dan met het leven?
Duiken in Opéra Punk is als duiken in een woeste zee die je kalm waande. Eerst is het één en al bedwelmende zang en schoonheid. Daarna volgt de verrassing, de ontregeling: de voorstelling sleurt ons mee naar een geheime plek waar uitbundigheid en levenslust de boventoon voeren.

Vier artiesten veranderen hier moeiteloos van gedaante: zangers, dansers, trompettisten, drummers, honden, geliefden, kolkende golven… Ze schakelen van de ene rol naar de andere, zoals je zelf verandert wanneer je van achter de coulissen het toneel opstapt. Hun energie is grenzeloos, stroomt over en spat in het rond, overspoelt ons en laat ons sprakeloos en gefascineerd achter. Wat rest is één verlangen: o ons vol overgave in hun aanstekelijke, vreugdevolle en chaotische dans te storten.

Mooi. Krachtig. Waanzinnig.

Het begint met mooi, opera-achtig zingen. Alsof Brut Movement, bekend om hun superenergiek shows, eindelijk eens iets braafs en rustigs wilden maken. Gelukkig neemt al gauw de geniale gekte het over, en belanden we van opera in woest punk-theater. Met elkaar vormen de vier dansers/muzikanten een punkbandje. Maar tussen en tijdens de korte, luidruchtige nummers door zijn de spelers voortdurend in beweging...